Αν ψάξουμε να βρούμε τις σταθερές αξίες της για «πρώτη φορά Αριστερό-Δεξιάς», εύκολα θα προσδιορίσουμε δύο:
- Το πληθωριστικό κονταροχτύπημα ασυνάρτητων κυβερνητικών δηλώσεων
- Τη γλυκιά τέχνη της απραξίας στη Διακυβέρνηση
Με την πρώτη, η ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ναζιάρικα έκανε τα εσωκομματικά της προβλήματα εθνικά, ξεσκίζοντας και τα τελευταία ίχνη διεθνούς αξιοπιστίας. Το «μάρμαρο» το πληρώσαμε και το πληρώνουμε ακριβά. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. εμείς είμαστε πιο απόβλητοι στα μάτια των επενδυτών και από το έσχατο τριτοκοσμικό κράτος.
Με τη δεύτερη όμως το μάρμαρο είναι κυριολεκτικά πανάκριβο. Μόνο στον πρώτο χρόνο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χάσαμε – κατά τους μετριότερους υπολογισμούς – 120 δις ευρώ και φεσώσαμε τις νέες γενεές με τα 86 δις φρέσκου χρέους του Γ΄ Μνημονίου.
Ποια ήταν η μεγάλη αριστερό-δεξιά τέχνη, με την οποία φτάσαμε σε τέτοια «ιστορικά» κατορθώματα. Dolce far niente, που λένε και οι Ιταλοί: Η γλύκα του να μην κάνεις τίποτα. Πέντε μήνες Βαρουφάκειας φουμαρολογίας, με καπάκι άλλους εφτά μήνες «σκληρής διαπραγμάτευσης» που μέσω της σκληράδας της καταφέραμε να πάρομε, στο κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης χειρότερο πακέτο από αυτό που οι Ευρωπαίοι μας είχαν βάλει στο τραπέζι, προ «δημοψηφίσματος» και «διαπραγμάτευσης».
Οφείλομε να προβάλομε μερικά μοναδικά επιτεύγματα της τέχνης της απραξίας. Ποιος άλλος θα μπορούσε να καταφέρει την εντυπωσιακή κατάληψη μιας κεντρικής πλατείας της πρωτεύουσας, του πρώτου λιμανιού της χώρας και της Ειδομένης, από δυστυχείς πρόσφυγες, που ξεκίνησαν λιαζόμενοι και κατάντησαν βιαζόμενοι; Ή να εξαφανίσει ΕΚΑΣ και να εκμηδενίσει επικουρικές συντάξεις σε έξη μήνες «σκληρής διαπραγμάτευσης»;
Τα αμέσως προηγούμενα συγκρίσιμα «επιτεύγματα» της «νέας Διακυβέρνησης», του Κωστάκη, Αλογοσκούφη και Σια με το υπέροχο δόγμα της ήπιας προσαρμογής, ωχριούν μπροστά στα σημερινά. Πάντως, επειδή το «όμοιος, ομοίω αεί πελάζει» είναι διαχρονικής αξίας, καιρός είναι να συνδυάσομε όλα αυτά και με την σημερινή αρμονική στήριξη των δύο «απραξιακών δυνάμεων της Χώρας», στην νέα δίωξη του Γενικού Διευθυντή της ΕΛΣΤΑΤ Γεωργίου. Η Ραφηνο-Αριστερή λυκοφιλία καλά κρατεί.
Μάξιμος