Η βδομάδα που μας πέρασε ήταν γεμάτη θλιβερά γεγονότα, που κατεξευτελίζουν την Κυβέρνηση αλλά εμπνέουν και δικαιολογημένους φόβους ότι η Ελλάδα αρμενίζει σε τρικυμισμένο πέλαγος με καπετάνιο και πλήρωμα, που μοναδικά τους προσόντα είναι η απίθανη και απύθμενη, ανικανότητα, επιπολαιότητα και ανευθυνότητα.
Πλάνο πρώτο: Ασφαλιστικό. Ρυθμίσεις εξωπραγματικές και αμελέτητες, που με βάση τις δηλώσεις Κατρούγκαλου δεν ξέρεις αν η Κυβέρνηση τις εννοεί, ή τις λέει για πλάκα. Δηλώνει ότι έγιναν ως βάση για συζήτηση με τους ενδιαφερόμενους. Μα ποιος μπορεί να δεχτεί – έστω και ως βάση για συζήτηση – την προοπτική να πληρώνει τα ¾ του ακαθάριστου εισοδήματος του για φόρους και εργατικές εισφορές; Εξ ου και οι πρωτοφανείς διαμαρτυρίες και τα μπλόκα.
Πλάνο δεύτερο: Davos. Γιατί άραγε πήγε εκεί ο Πρωθυπουργός; Για να προσελκύσει ξένες επενδύσεις; τη στιγμή που ο κ. Σκουρλέτης κλείνει επένδυση 1,3 δις ευρώ στη Χαλκιδική και αφήνει άνεργους 1600 κατοίκους και ο κ. Δρίτσας δηλώνει άγνοια για την επένδυση της COSCO στον ΟΛΠ ύψους 1 δισεκατομμυρίου, με το σχέδιο να κάνει τον Πειραιά το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου; Δεν γνωρίζει η Κυβέρνηση ότι την εποχή του διαδικτύου τα νέα κυκλοφορούν την ίδια στιγμή μέχρι και το Davos; Τελικά ο κ. Τσίπρας έμεινε με το “it is the implementation stupid” (είναι η εφαρμογή ηλίθιε) της παράφρασης του Clinton από τον Schauble. Περήφανη Ελλάδα!
Πλάνο τρίτο: το Βαρουφάκειο άγος. Ακόμα και με σκόντο 100% στα όσα είπε στον Αλέξη Παπαχελά ο Βαρουφάκης τα υπόλοιπα αρκούν για να πείσουν και τον πιο θερμόαιμο αριστερό, ότι έχομε περιπέσει στα χέρια εθνικών απαράτσικ και διεθνών τζογαδόρων, που παίζουν την Ελλάδα στα ζάρια, όπως είχαμε ήδη προβλέψει πριν ένα χρόνο.
Συμπέρασμα: Η Ελλάδα μένει στο κελί των μελλοθάνατων εθνών, όσο μένει στην εξουσία ο εσμός του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μόνο ένα θαύμα μας σώζει.