Στο μεγαλοϊδεατισμό του Tayyip Erdogan και τα νεοοθωμανικά του σχέδια που ωθούν σε αδιέξοδο την εξωτερική πολιτική και την οικονομία της Τουρκίας, αναφέρεται ανάλυση του CNN.
Πέρασαν πάνω από δέκα χρόνια αφότου ο Erdogan έκανε μια αποφασιστική στροφή στην εξωτερική πολιτική της χώρας του αποφασίζοντας να επεκτείνει η Τουρκία την περιφερειακή της ισχύ και την επιρροή της σε πρώην εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αντί να χτυπά την πόρτα της ΕΕ εκλιπαρώντας για την ένταξή της, γράφει το CNN. Ήταν μια ιδέα που συνάρπασε τα πλήθη των οπαδών του σε μια περίοδο που οι σύμμαχοι του Erdogan στην Αίγυπτο και τη Συρία κατήγαγαν πολιτικές νίκες στα πρώτα χρόνια της Αραβικής Άνοιξης και που φαινόταν ότι το νεοοθωμανικό του όνειρο θα μπορούσε να πάρει σάρκα και οστά. Αλλά μετά από μια δεκαετία οι σύμμαχοί του στην περιοχή – σε μεγάλο βαθμό οργανώσεις που συνδέονται με την ισλαμιστική Μουσουλμανική Αδελφότητα – έχουν χάσει την περισσότερη ισχύ τους, ενώ τα παιχνίδια εξουσίας του, άφησαν μια μικρή γεύση στο στόμα πολλών περιφερειακών ηγετών εξαιρουμένου του Κατάρ, όπου διατηρεί στρατιωτική βάση, της Σομαλίας και της κυβέρνησης Sarraj, που διέσωσε από την ήττα στη Λιβύη με αντάλλαγμα τo γνωστό Τουρκολιβυκό μνημόνιο για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο.
Ο Erdogan έχει προκαλέσει τη μήνη Ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Γαλλία, η Ελλάδα και η Κύπρος με τις επιθετικές, προκλητικές κινήσεις του στην ανατολική Μεσόγειο, ενώ «η καταρρέουσα Τουρκική οικονομία – λόγω και της πανδημίας – εγείρει νέα εμπόδια στα σχέδιά του και περιορίζει την ικανότητά του να βγει η Τουρκία από την εντεινόμενη διεθνή της απομόνωση», σχολιάζει το CNN. Με εξαίρεση το Κατάρ, τη Σομαλία και την κυβέρνηση Sarraj στη Λιβύη η Τουρκία δεν διατηρεί σήμερα καλές σχέσεις με καμία γειτονική χώρα με μουσουλμανική πλειοψηφία, παρά την προσπάθεια του Erdogan να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στο μουσουλμανικό κόσμο της Μέσης Ανατολής για τη χώρα του, αναφέρουν αναλυτές στο Αμερικανικό δίκτυο.
Στις ΗΠΑ η κυβέρνηση Trump, που διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Erdogan, φαίνεται το τελευταίο διάστημα να συντάσσεται με τους αντιπάλους του με τον επικεφαλής του State Department, Mike Pompeo, να προειδοποιεί την Άγκυρα ότι «ο εκφοβισμός δεν είναι τρόπος επίλυσης των διαφορών» και να εκφράζει «έντονη ανησυχία» για τις κινήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η Ουάσιγκτον ήρε μερικώς το εμπάργκο όπλων προς την Κύπρο.
Όλες αυτές οι κινήσεις δεν συνέβησαν σε μια νύχτα, αλλά σε διάστημα τουλάχιστον δεκαετίας ως αποτέλεσμα της πιο διεκδικητικής και συγκρουσιακής εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, επισημαίνουν αναλυτές.
Ο Erdogan ακολούθησε και πάλι τον δικό του μοναχικό δρόμο στη σύγκρουση, με αφορμή το Ναγκόρνο Καραμπάχ, της Αρμενίας με το Αζερμπαϊτζάν υποστηρίζοντας την στρατιωτική εκστρατεία του τελευταίου κι αρνούμενος να συνταχθεί με τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας για εκεχειρία.
Την ίδια στιγμή όμως η Τουρκική οικονομία, η οποία κάλπαζε στις αρχές της δεκαετίας του 2020, σήμερα κλυδωνίζεται και δύσκολα θα αποφύγει ένα πακέτο τύπου ΔΝΤ, όπως διαπιστώνουν διεθνή ΜΜΕ.
Εκατομμύρια Τούρκοι βγήκαν απ’ τη φτώχεια κι η χώρα τους γνώρισε οικονομική άνθηση την πρώτη δεκαετία της διακυβέρνησης Erdogan, αλλά τα τελευταία χρόνια η ισοτιμία της Τουρκικής λίρας έναντι του δολαρίου σπάει το ένα μετά το άλλο τα αρνητικά ρεκόρ, το κρατικό χρέος διογκώνεται κι ο πληθωρισμός καλπάζει. «Η οικονομία είναι η «Αχίλλειος πτέρνα» του Erdogan όχι μόνον στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στην εξωτερική πολιτική, αφού απ’ την πορεία της εξαρτάται αν η Τουρκία θα συνεχίσει την επίδειξη ισχύος. Αν καταρρεύσει, η Τουρκία δεν θα διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να συνεχίσει όλες αυτές τις μάχες στα μέτωπα που άνοιξε», υπογραμμίζουν αναλυτές στο CNN προσθέτοντας ότι «αυτό είναι το μέγιστο δίλημμα» για τον Erdogan και τους υπόλοιπους που χαράσσουν την πολιτική της χώρας. «Όχι τα όρια της επιθετικότητας στην εξωτερική πολιτική, αλλά οι ζημιές που αυτή και η φιλοπόλεμη ρητορική προκαλούν στις οικονομικές προοπτικές της Τουρκίας».