Η διεθνοποίηση των Τουρκικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας, την οποία επεδίωξε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με αλλεπάλληλες διπλωματικές επαφές και κινήσεις το τελευταίο διάστημα, ήρθε την στιγμή που η Τουρκική επιθετικότητα βρίσκεται πλέον στο διεθνές μικροσκόπιο.
Και ενώ μέχρι πρότινος η πάγια απάντηση εταίρων στην ΕΕ και συμμάχων στο ΝΑΤΟ, όταν η Ελλάδα έθετε ζήτημα Τουρκικού επεκτατισμού και επιθετικότητας, ήταν «βρείτε τα», το παιχνίδι επικράτησης του Erdogan στη Μεσόγειο, σε συνδυασμό με τον αμφίθυμο εναγκαλισμό του με τον Putin, έχουν διαφοροποιήσει το κλίμα στη Δύση.
Πρώτη όρθωσε ανάστημα στην Τουρκία η Γαλλία. Οι καταγγελίες του Παρισιού προς το ΝΑΤΟ ότι φρεγάτα του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού παρενοχλήθηκε από πλοία του Τουρκικού στόλου στη Μεσόγειο, «ταρακούνησαν» το ΝΑΤΟ. Δεν μπορούσε πια να το παίζει ουδέτερος. Η υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Florence Parly είπε δυνατά αυτό που όλοι οι ομόλογοί της ήδη γνώριζαν, δίνοντας ένα τέλος στον διαχρονικό στρουθοκαμηλισμό σε ό,τι αφορά στη στάση της Τουρκίας.
Ακολούθησε ο καγκελάριος της Αυστρίας Sebastian Kurtz, απαντώντας σε ερώτηση για το πώς θα πρέπει η Ευρώπη να αντιμετωπίσει τον Τουρκικό επεκτατισμό απέναντι τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στην Τουρκία να μας εκβιάζει».
Όλα αυτά τη στιγμή που η στενή σχέση Erdogan-Trump αναδύεται στην επιφάνεια για ακόμα μία φορά με αφορμή το βιβλίο του πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας John Bolton και σύσσωμα τα Αμερικανικά media στρέφονται κατά του Τούρκου προέδρου, χαρακτηρίζοντάς τον «επικίνδυνο». Εκτός των άλλων, τα τελευταία 24ωρα τα Αμερικανικά ΜΜΕ κάλυψαν εκτεταμένα τη δράση της Τουρκίας στη Λιβύη. Ένα μέτωπο, στο οποίο οι εξελίξεις χαρακτηρίζονται καταιγιστικές. Ασχολήθηκαν, όμως, και με το γεγονός ότι η Άγκυρα διεξήγαγε αεροπορικές επιδρομές στο βόρειο Ιράκ και εναντίον της θρησκευτικής μειονότητας των Γιεζίντι, την οποία είχαν επιχειρήσει να εξοντώσουν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.
Μόνο θετικό για την Ελλάδα είναι το γεγονός ότι η Τουρκική επιθετικότητα μπαίνει πλέον στο διεθνές μικροσκόπιο. Και, μάλιστα, σε μία περίοδο που η Άγκυρα έχει προαναγγείλει τη διεξαγωγή ερευνών έξω από τα Ελληνικά χωρικά ύδατα στην θαλάσσια περιοχή Καστελλόριζο-Ρόδος-Κρήτη.
Μπορεί η Αθήνα να απεύχεται ένα θερμό επεισόδιο, αλλά από την άλλη είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει για να προασπίσει την εδαφική της ακεραιότητα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Αυτό αντανακλά και η προειδοποίηση του Έλληνα αρχηγού ΓΕΕΘΑ στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου προς την Άγκυρα. Αλλά και η Αίγυπτος φαίνεται να ξυπνάει από τον πολιτικό της λήθαργο. Το καθεστώς Sisi ξεπέρασε τις αναστολές του και ξεκαθάρισε πως εάν το στρατόπεδο Sarraj επιχειρήσει να καταλάβει τη Σύρτη, όπως επιδιώκει ο Erdogan, τότε θα εισέλθει άμεσα στον πόλεμο ο Αιγυπτιακός στρατός στο πλευρό του Haftar.
Το νέο αυτό κλίμα ίσως διευκολύνει και τις Ελληνο-Αιγυπτιακές διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Μία σχετική συμφωνία είχε καταστεί πολύ δύσκολη, λόγω παράλογων απαιτήσεων εκ μέρους των Αιγύπτιων διπλωματών, αλλά η πίεση που δέχεται το καθεστώς Sisi ενδεχομένως να το υποχρεώσει να επιβάλει στο κατεστημένο του υπουργείου Εξωτερικών μία άλλη γραμμή πλεύσης από αυτή που ακολουθεί όλο το προηγούμενο διάστημα.
Στο παιχνίδι μπαίνει δυναμικά και το Ισραήλ. Ο Ισραηλινός πρέσβης στην Λευκωσία επιβεβαίωσε ότι «οι ενέργειες της Τουρκίας βρίσκονται στην κορυφή της ατζέντας των συνομιλιών» που είχαν οι Κυριάκος Μητσοτάκης και Benjamin Netanyahu κατά την πρόσφατη συνάντησή τους. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και στην επικείμενη συνάντηση που θα έχει ο Κύπριος πρόεδρος με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό.
Εν μέσω όλων των παραπάνω, η Αθήνα παρακολουθεί το διπλωματικό παιχνίδι της Άγκυρας, το οποίο συνδυάζει ωμές απειλές τη μία, προσκλήσεις για διάλογο την επόμενη. Ο διάλογος αυτός, όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εν μέσω κλίματος εκβιασμών, και απόπειρας δημιουργίας τετελεσμένων σε βάρος των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Γιατί αυτά ακριβώς είναι που θέλει να συζητήσει η Τουρκία.