Μεγάλος εκνευρισμός επικρατεί στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς, παρά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις τους, όχι μόνο δεν καταφέρνουν να ξεσηκώσουν την κοινωνία εναντίον της υποτίθεται «κακής κυβέρνησης που επιφέρει δεινά για την χώρα…», αλλά και διευρύνουν την διαφορά με την ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Οι κατηγορίες τους μάλιστα δεν φαίνεται να βρίσκουν καμία ανταπόκριση στην κοινή γνώμη και η επικοινωνιακή τους τακτική δεν πείθει τους πολίτες που έχουν νωπές ακόμη τις μνήμες από τα έργα και τις ημέρες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα η μεσαία τάξη για την οποία κόπτεται τώρα ο κ. Τσίπρας.
Αυτό φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνηση έχουν συντριπτικά ποσοστά αποδοχής από την κοινή γνώμη, η οποία επικροτεί τις αποφάσεις τους τόσο για την πανδημία, όσο και για την διαχείριση της κρίσης στον Έβρο νωρίτερα. Μιας κρίσης, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θέλωντας με κάθε τρόπο να κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, έφτασε στο σημείο να υιοθετεί τις Τουρκικές θέσεις περί δήθεν νεκρού στα σύνορα, όπου χιλιάδες λαθρομετανάστες σπρωχμένοι εκεί δολίως και τεχνηέντως από τον Erddogan, επιχειρούσαν να εισέλθουν μαζικά στην Ελλάδα.
Πέρνα του Έβρου καθόλη την διάρκεια της διαχείρισης της πανδημίας της Covid-19 από την κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρούσαν με έωλες κατηγορίες να ενσπείρουν μια εικόνα καταστροφής, στην οποία οδηγεί την οικονομία και την χώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, χωρίς ωστόσο να βρουν κοινό να τους πιστέψει, μια και ο coronavirus, αλλά και ο μικρός αριθμός νεκρών και κρουσμάτων, τους έκανε να δείχνουν ενίοτε μικρόψυχοι έναντι μιας κυβέρνησης που κατά γενική ομολογία έκανε το καλύτερο δυνατό και σίγουρα παροχημένοι έναντι μιας κοινωνίας που βρίσκεται ενώπιον άλλων δεδομένων και χρειάζεται διαφορετικές απαντήσεις.
Την πτώση στις δημοσκοπήσεις του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, που «επενδύουν» στην καταστροφή της χώρας για να επιβιώσουν πολιτικά, επιτείνει η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος δεν τους ακολουθεί στις επιθέσεις- ενόιοτε χυδαίες – που στρέφονται εναντίον του και της κυβέρνησης, αλλά αφουγκραζόμενος την ανάγκη της κοινωνίας για ασφάλεια και τάξη αναζητά συμμάχους για να κρατήσει την χώρα όρθια, με τις λιγότερες δυνατές απώλειες, μπροστά σε αυτή την καταστροφική πανδημία.