Mε την σταδιακή χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί σχεδόν σε όλον πλανήτη προκειμένου να μπει «φρένο» στην πανδημία της νόσου Covid-19, οι περισσότερες κυβερνήσεις χωρών εισηγούνται στους πολίτες την χρήση μάσκας για την προστασία τους.
Πάνω από 50 χώρες απαιτούν πλέον από τους πολίτες να καλύπτουν το πρόσωπό τους όταν κλείνουν την πόρτα του σπιτιού τους, χρησιμοποιούν δημόσιες συγκοινωνίες και επισκέπτονται καταστήματα.
Η χρήση μάσκας σε εθνικό επίπεδο δεν θεωρείται υποχρεωτική σε όλες τις χώρες. Σε άλλες γίνεται σύσταση από τις αρχές για τη χρήση τους ενώ σε ορισμένες θεωρείται προαιρετική, σύμφωνα με έρευνα του Γαλλικού Πρακτορείου.
Στην Ευρώπη, η Βουλγαρία, η Γεωργία, το Λουξεμβούργο, η Πολωνία, η Τσεχία και η Ουκρανία επιβάλλουν τη χρήση μάσκας σε εξωτερικούς χώρους. Στην Αυστρία, την Ελλάδα, τη Λιθουανία, τη Ρουμανία και τη Σλοβενία θα είναι υποχρεωτική μόνο σε κλειστούς δημόσιους χώρους, στα μαζικά μέσα μεταφοράς και τα καταστήματα.
Στη Γαλλία από τις 11 Μαΐου, οι μάσκες θα είναι υποχρεωτικές για τις δημόσιες συγκοινωνίες με τις αρχές να συστήνουν στους πολίτες να τις χρησιμοποιούν και για τα ψώνια τους. Στη Γερμανία, η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική και στα 16 ομόσπονδα κρατίδια συμπεριλαμβανομένων των μέσων μαζικής μεταφοράς και των περισσότερων καταστημάτων. Στην Ιταλία, μόνο στη Λομβαρδία, το επίκεντρο της επιδημίας της χώρας, είναι απαραίτητο να καλύπτεται η μύτη και το στόμα σε εξωτερικούς χώρους.
Στην Ισπανία, υπάρχει σύσταση των αρχών για την χρήση τους όταν τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης δεν μπορούν να τηρηθούν στον εργασιακό χώρο, τα ψώνια, σε κλειστούς χώρους και στο δρόμο.
Η χρήση μάσκας συνιστάται στην Ελλάδα, την Βρετανία, το Μπαγκλαντές, τη Βολιβία, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Ιορδανία, τις Μαλδίβες, την Τανζανία και την Τυνησία.
Στη Μέση Ανατολή, το Μπαχρέιν, το Ισραήλ, τον Λίβανο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι αρχές επιβάλλουν την χρήση μάσκας σε δημόσιους χώρους, ενώ το Κατάρ περιορίζει το μέτρο σε χώρους εργασίας και σε ορισμένα καταστήματα. Το ίδιος κάνει και η Τουρκία.
Στην Αφρική, το Καμερούν επέβαλε την χρήση μάσκας στις 9 Απριλίου. Ακολούθησαν οι χώρες: Αγκόλα, Μπουρκίνα Φάσο, Αιθιοπία, Γκαμπόν, Γουινέα, Κένυα, Λιβερία, Ρουάντα, Σιέρα Λεόνε και Ζάμπια. Για τους πολίτες στη Νιγηρία και τη Νότια Αφρική, η χρήση της είναι υποχρεωτική από τις αρχές του μήνα που διανύουμε.
Στη Λατινική Αμερική, είναι υποχρεωτική η κάλυψη της μύτης και του στόματος με κάποιο μαντήλι σε δημόσιους χώρους. Αυτό ισχύει στην Κολομβία, την Κούβα, τον Ισημερινό, την Ονδούρα, το Σαλβαδόρ και τη Βενεζουέλα. Στην Αργεντινή, τη Χιλή και την Ουρουγουάη, οι κανόνες περί υποχρεωτικής χρήσης της μάσκας αφορούν μόνο τις δημόσιες συγκοινωνίες και τα καταστήματα.
Στο Πακιστάν, όπου η κυβέρνηση γενικά συνιστά τη χρήση τους, οι μάσκες είναι υποχρεωτικές μόνο σε ορισμένες περιοχές. Στην Κίνα δεν υπάρχουν γενικοί κανόνες, αλλά οι άνθρωποι υποχρεούνται να καλύψουν τη μύτη και το στόμα τους σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε πολυσύχναστους δημόσιους χώρους. Ωστόσο στην περιοχή επίκεντρο της πανδημίας στην Κίνα οι πολίτες υποχρεούνται να φορούν μάσκες.
Οι αρχές της Βραζιλίας, της Ινδίας, της Ινδονησίας και του Μεξικού έκαναν σύσταση στους πολίτες να φορούν μάσκες σε εξωτερικούς χώρους, αλλά μόνο σε ορισμένες περιοχές η χρήση της είναι υποχρεωτική. Στη Ρωσία συνιστάται η χρήση μάσκας, αλλά είναι υποχρεωτική μόνο σε ορισμένες περιοχές, όχι όμως στη Μόσχα.
Περίπου 30 χώρες – συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καναδά, της Νέας Ζηλανδίας, της Σαουδικής Αραβίας και της Σκανδιναβίας – επιτρέπουν στους πολίτες να αποφασίσουν οι ίδιοι εάν θα φορέσουν μάσκες. Στην Αφρική και την Ευρώπη πολλές χώρες δεν έχουν επιβάλει μέχρι κανόνες για την χρήση τους, όπως η Μποτσουάνα, η Ουγκάντα και η Ολλανδία.
Σε πολλές Ασιατικές χώρες η χρήση μάσκας είναι κάτι το σύνηθες για τους πολίτες αφού με αυτές έχουν αντιμετωπίσει την εποχική γρίπη και τις αλλεργίες. Έτσι, οι πολίτες δεν δίστασαν να τις φορέσουν μόλις άρχισε να εξαπλώνεται η νόσος COVID-19. Στη Νότια Κορέα ή την Ιαπωνία δεν είναι πλέον διαθέσιμες λόγω της υψηλής ζήτησης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κανόνες δεν τηρούνται πάντα στις φτωχές χώρες, είτε λόγω έλλειψης χρημάτων ή διαθεσιμότητας είτε λόγω του σκεπτικισμού σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μασκών. Το Τσαντ, αν και αρχικά επέβαλε τη χρήση μάσκας, στη συνέχεια έκανε στροφή λόγω έλλειψης υλικού. Σε ορισμένες χώρες, οι παραβάτες κινδυνεύουν με φυλάκιση, όπως ισχύει στη Γουινέα και τη Λιβερία.