Ο Θουκυδίδης, αφιερώνοντας τόσο κόπο και σκέψη για να γράψει με τρόπο αντικειμενικό τις Ιστορίες του, θέλησε να καταδείξει πόσο η ιστορία περνά τον άνθρωπο, από τον νεαντερταλικό οπορτουνισμό της επιβίωσης στον πολιτισμό.
Τα δύο χρόνια της Αριστερο-Δεξιάς στην εξουσία αποδεικνύουν ότι για τον κ. Τσίπρα η ιστορία, όπως και η αριστεία αποτελούν αστική «ρετσινιά». Σημασία δεν έχει η ιστορία αλλά ο βαθμός επιτυχίας στην στρέβλωσή της, η δημιουργία πολιτικού «αφηγήματος», δηλαδή του παραμυθιού στα απλο-ελληνικά του κ. Τσίπρα. Η διαφορά είναι ότι το παραμύθι είναι αμαρτία εξομολογημένη ενώ το αφήγημα είναι αισχρό κάλυμμα των πιο δόλιων ψεμάτων και απατών.
Γιατί να χάσει ο ελληνικός λαός και μάλιστα οι φτωχοί συνταξιούχοι δεκάδες δισεκατομμυρίων και οι άνεργοι νέοι μας εκατοντάδες χιλιάδες θέσεων εργασίας, με την καθυστέρηση ενάμιση χρόνου στη δεύτερη αξιολόγηση; Για να γίνει πιστευτό στο κοπάδι των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, το ψέμα της σκληρής διαπραγμάτευσης του τσοπάνου Τσίπρα, που στο τέλος δέχτηκε ακόμα χειρότερους όρους, χωρίς καμιά δέσμευση για ελάφρυνση του χρέους; Την τρίτη φορά που ο τσοπάνος φωνάξει πάλι: έρχεται ο λύκος να φάει τα πρόβατα! Δεν θα τον πιστέψουν ούτε τα βουλευτικά πρόβατα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ή μήπως ο κύριος Τσίπρας στο ανιστόρητο μυαλό του πιστεύει ότι είναι πράγματι πρόβατα;
Η πραγματικότητα πιστεύω είναι ότι ο κ. Τσίπρας έχει πάρει, από νεαρή ηλικία, μεγάλες δόσεις του παλαιοντολογικού παραισθησιογόνου, που ονομάζεται ελληνικός αριστερο-κρατικισμός. Το δράμα είναι ότι όλοι οι άλλοι, που το κατάπιναν επί ένα αιώνα, αποτοξινώθηκαν μετά την εκ των έσω κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, εδώ και 4 δεκαετίες. Ο κ. Τσίπρας παραμένει πεισματικά τρόφιμος του αριστερο-κρατικού ελληνικού ΟΚΑΝΑ. Είναι για λύπηση. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε όλοι μας, αποτοξινωθούμε από τον αριστερό ή δεξιό κρατικισμό και την δημοσιο-υπαλληλική, συνδικαλιστική δικτατορία της απάτης. Όσο πιο γρήγορα επιστρέψομε στις ελληνικές αρετές της άμιλλας, της αριστείας και της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας, τόσο πιο γρήγορα θα ανακτήσομε την οικονομική μας ανεξαρτησία και εθνική αξιοπρέπεια.
Εκτός εάν ο μαζοχισμός της αριστερίστικης ιδεοληψίας έχει εδραιωθεί τόσο πολύ, που προτιμούμε να μας οικτίρουν σαν θνησιμαίους μαρξιστικούς δεινόσαυρους, παρά να μας θαυμάζουν ως ήρωες, όπως έκανε ο Τσώρτσιλ πριν 77 χρόνια.
Από τον Μάξιμο 2 Μαΐου 2017