Μπορεί ο Πρωθυπουργός να μην ξέρει Ελληνικά και να λέει ότι η οικονομία θα «ευημερεύσει», μπορεί να μην έχει αντίληψη της πραγματικότητας και να βλέπει την ύφεση ως «ανάκαμψη», αλλά σίγουρα είναι ο πρωταγωνιστής της κωλοτούμπας.
Το πρώτο του πρόβλημα είναι ότι, η από νεαρή ηλικία κομματική του θητεία, τον έχει οδηγήσει σε κωλοτούμπα της κλίμακας αξιών. Επειδή το μέγεθος της διαστροφής είναι ασύλληπτο στον κοινό νου, το εικονογραφούμε για να το κάνομε προσπελάσιμο.
Μόνο έτσι εξηγούνται δύο βασικά στοιχεία της συμπεριφοράς του. Πρώτα η μόνιμη χρήση του ψεύδους ως πολιτικού «εργαλείου». Δεύτερον η σχιζοφρενική αντιμετώπιση των αξιολογήσεων, από τις οποίες κρέμεται το μέλλον της Ελλάδας.
Συμπεριφέρεται σαν να μην έχει καταλάβει το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσε στην ελληνική οικονομία το εξάμηνο των δήθεν σκληρών διαπραγματεύσεων του Βαρουφάκη, που ο ίδιος τον απέπεμψε ως αποτυχημένο. Να του εξηγήσουμε λοιπόν ότι μας κόστισε την ανάκαμψη, που είχε αρχίσει το 2014, τα capital controls που συνεχίζονται και κοντεύουν να κλείσουν τα δύο χρόνια, το κλείσιμο δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων και την μετανάστευση άλλων 60.000 στην Βουλγαρία, την απώλεια της διεθνούς αξιοπιστίας της Χώρας (όσης είχε απομείνει).
Ούτε φαίνεται πήρε κανένα μάθημα από το τι κόστισε η καθυστέρηση της 1ης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου (του πρώτου του ΣΥΡΙΖΑ), με την αβεβαιότητα που προκάλεσε στην οικονομία. Παρόλα όσα έλεγε για το εξπρές κλείσιμο της δεύτερης αρχικά μέχρι τον Οκτώβριο, μετά τον Νοέμβριο και τελικά «μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου, η αξιολόγηση δεν κλείνει ούτε και τον Μάρτιο.
Η νέα αβεβαιότητα ξανάριξε την οικονομία στην ύφεση, το τελευταίο τρίμηνο του 2016, όπως ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ 10 μόλις λεπτά, μετά την διαβεβαίωση του Πρωθυπουργού προς το Υπουργικό Συμβούλιο ότι η οικονομία θα «ευημερεύσει» και λίγες μέρες, μετά το non-paper του Μαξίμου και τους πανηγυρισμούς υπουργών «τέρμα η λιτότητα»! Τι θα μας κοστίσει το μαύρο αστείο των δεύτερων «σκληρών διαπραγματεύσεων» ένας Θεός το ξέρει. Το σίγουρο είναι ότι χάσαμε, μέχρι στιγμής, την ποσοτική χαλάρωση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που θα έκανε τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις να ανασάνουν και είναι βέβαιο ότι μας εξασφάλισε την συνέχεια της ύφεσης, τουλάχιστο μέχρι το καλοκαίρι.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι “δεν είναι σε θέση να τα καταλάβει αυτά ο Πρωθυπουργός και οι γκαιμπελικοί σύμβουλοί του;” Αν ισχύει αυτό, τότε είναι επικίνδυνος λόγω ανεπάρκειας. Αν πάλι τα καταλαβαίνει και επιμένει στο ίδιο λάθος τρεις φορές, τότε εγκληματεί κατά της Ελλάδας και του λαού της. Η επιεικέστερη και ενδεχομένως πιθανότερη εξήγηση είναι αυτή, στην οποία μας παραπέμπει το σχήμα των δύο πυραμίδων: Η κλίμακα αξιών του Πρωθυπουργού βλέπει ως πρωταρχική αξία την παραμονή του ίδιου στην εξουσία, ως δεύτερη την εξισορρόπηση των κομματικών του προβλημάτων ώστε να μην χάσει την κυβερνητική πλειοψηφία και τελευταία την ευημερία του λαού και το τέρμα της λιτότητας.
Τότε όμως είναι ανάξιος για Πρωθυπουργός, αφού δεν ιεραρχεί ως πρώτη αξία την Πατρίδα του και τον Λαό της.
Από τον Μάξιμο 7 Μαρτίου 2017