Χθες, η φωνή του ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ ανέβασε μια είδηση, το βάρος της οποίας για την έξοδο από την 7ετή κρίση ίσως δεν έγινε αντιληπτό. Η είδηση ήταν της Die Welt και ήταν συγκλονιστικά απλή: Η διεθνής ναυτιλία των Ελλήνων εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη του κόσμου, θέση που κρατά συνεχώς από το 1973 δηλαδή επί 42 συνεχή χρόνια. Τα 4.500 πλοία των Ελλήνων συγκροτούν επένδυση 90 δις ευρώ, δηλαδή υπερβαίνει τις πιστώσεις του Τέταρτου Μνημονίου, που υπέγραψε πέρισυ ο κ. Τσίπρας, αφού είχε κλείσει προηγουμένως όλες τις Τράπεζες και επιβάλει τα capital controls, που παραμένουν ακόμα.
Επιπλέον η έγκριτη Γερμανική εφημερίδα αναφέρει ότι σύμφωνα με τη Λονδρέζικη Vessels Value έχουν γίνει συνολικά 404 παραγγελίες ύψους 21 δις δολαρίων από το Μάιο του 2016. Εμείς πανηγυρίζομε όταν εμφανισθεί οποιαδήποτε ξένη επένδυση της τάξεως των 21 εκατομμυρίων όχι δισεκατομμυρίων δολλαρίων.
Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλά Ελληνικά; Ότι οι Έλληνες όταν δρουν μακριά από την διαπλοκή και την «ρύθμιση» του κράτους τους μεγαλουργούν. Ποιο είναι το μυστικό; Απλούστατα δρουν υπό καθεστώς ελεύθερης οικονομίας, που ελέγχεται από αυστηρότατους διεθνείς κανόνες, ασφάλειας, φερεγγυότητας, δικαίου, μακριά από τις στρεβλώσεις, διαπλοκή και διαφθορά της μοναδικής Σοβιετικής Οικονομίας, που επιζεί στον πλανήτη δηλαδή της Ελληνο-Σοβιετικής. Αυτό είναι το σκοταδιστικό ιδεολόγημα, που οι Έλληνες πολιτικοί σε αγαστή συνεργασία με συνδικαλιστές αλλά και επιχειρηματίες χρησιμοποιούν για να κρατούν την Ελληνική Οικονομία υπό τον έλεγχο της ιδιότυπης μαφίας, που κυβερνούσε και κυβερνά την Ελληνική Οικονομία.
Θέλετε απτές αποδείξεις; Πολλοί άνθρωποι σήμερα λιμοκτονούν στην Ελλάδα, όπου εισόδημα, επενδύσεις, απασχόληση χτυπούν κόκκινο επί 7 χρόνια. Ρεκόρ και αυτό, αλλά αρνητικό. Και όμως οι τιμές των βασικών ειδών είναι υψηλότερες από ότι στην Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία. Γιατί καθορίζονται από ολιγομελείς καρτέλ και όχι από τον ανύπαρκτο συναγωνισμό. Η ψαλίδα τιμών παραγωγού-καταναλωτή στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη που υπάρχει στην Ευρώπη, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Μετά μας φαίνεται παράδοξο ότι εισάγομε τούρκικα ή αργεντίνικα λεμόνια.
Καλά θα έκανε ο κ. Τσίπρας (αλλά και οι προ αυτού κυβερνώντες όπως πρόσφατα μας θύμισε ο κ. Αλμούνια) αντί να ταξιδεύουν στην Βενεζουέλα και άλλα κράτη ή να δογματίζουν την «ήπια προσαρμογή», να φώναζαν τους Έλληνες εφοπλιστές να τους κάνουν μαθήματα, πώς κερδίζονται οι πρωτιές στον διεθνή συναγωνισμό και πώς γίνονται οι επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων. Ο Εθνάρχης Καραμανλής πριν 60 χρόνια το έκανε και μέσα σε λίγα χρόνια διυλιστήρια, ναυπηγεία, άλλες βιομηχανίες και η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ. Θα μάθαιναν από πρώτο χέρι πώς έρχεται ραγδαία και πελώρια ανάπτυξη.