Το μεσημέρι της 14ης Ιουλίου 1992 ο 20χρονος Θάνος Αξαρλιάν περπατούσε στη γωνία Καραγιώργη Σερβίας και Βουλής όπου δέχτηκε θραύσματα ρουκέτας της 17 Νοέμβρη, η οποία είχε στόχο τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάννη Παλαιοκρασσά της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ο κ. Παλαιοκρασσάς τραυματίστηκε ελαφρά, ενώ ο Αξαρλιάν σκοτώθηκε ακαριαία.
Ο Γιάννης Παλαιοκρασσάς σώθηκε επειδή επέβαινε σε θωρακισμένη Μερσεντές, αλλά ο Θάνος Αξαρλιάν βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.
Λίγες ώρες αργότερα, άγνωστος τηλεφώνησε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», με την οποία οι τρομοκράτες είχαν ανοιχτή γραμμή για πολλά χρόνια και ανέλαβε την ευθύνη εκ μέρους της 17 Νοέμβρη εκφράζοντας τη λύπη του για τον θάνατο του Αξαρλιάν.
Κανείς δεν γνώριζε ποιος τηλεφώνησε στην «Ελευθεροτυπία», αλλά μερικά χρόνια μετά την εξάρθρωση της 17Ν, αποκαλύφθηκε πως ήταν ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Ο εκτελεστής της 17Ν, σε ένα βιβλίο που έγραψε από την φυλακή εξηγούσε πώς είχε ληφθεί η απόφαση για τη δολοφονία του Γιάννη Παλαιοκρασσά: ο υπουργός της ΝΔ θεωρούνταν αρχιτέκτονας της φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής ο οποίος επιπλέον είχε σχέσεις με την Εκκλησία «και τους Αμερικάνους».
Όσο για τον Θάνο Αξαρλιάν για τον οποίο εξέφρασε την λύπη του, χαρακτηρίζοντας το θάνατό του «τραγικό λάθος», ήταν και αυτός μια παράπλευρη απώλεια μέσα στις τόσες άλλες, της 17Ν και των άλλων αυτόκλητων υπερασπιστών, υποτίθεται του λαού και της δημοκρατίας, μέσω των δολοφονιών και της ένοπλης βίας, που κυριάρχησε στην χώρα για πολλά χρόνια.