
Ο καλός ηγέτης. Αυτός που δεν έμαθε να υπακούει δεν μπορεί να γίνει καλός ηγέτης, έχει πει ο Αριστοτέλης.
Το «καλός ηγέτης» δεν σημαίνει ότι κρατά τη χώρα του δυνατή και φόβητρο των γειτόνων.
Δεν μπορεί κανείς να επικαλεστεί ότι Πούτιν, Ερντογάν, Κιμ Γιονγκ, Σι Τζινπίνγκ και άλλοι είναι καλοί ηγέτες για τη χώρα τους και την ανθρωπότητα.
Και δυστυχώς σε αυτή την έλλειψη ηγετών, ήρθε το 2020 με την πανδημία να ταρακουνήσει τον κόσμο.
Ηταν μία χρονιά που όλοι εύχονται να πάει και να μην ξανάρθει.
Δασικές φωτιές στην Αυστραλία με 1 δισ. ζώα νεκρά και εκατ. εκτάρια καμένα. Δασικές φωτιές στην Καλιφόρνια και εκατοντάδες σπίτια καμένα και περιουσίες χαμένες. Και από κοντά ξέσπασε ο κορωνοϊός για να τρομάξει, να ταρακουνήσει, να μαυρίσει τις ζωές μας σε όλο τον κόσμο.
Ηταν μία χρονιά που θα μπορούσε να αναδείξει ηγέτες, επειδή αυτοί πάντα αναδεικνύονται σε δύσκολες εποχές. Ο κόσμος ενστικτωδώς στρέφεται στους ηγέτες του για ασφάλεια.
Ειδικά στις ΗΠΑ που δοκιμάζονται σκληρά στην πανδημία. Ο λαός περίμενε από τον ηγέτη του να τον προφυλάξει, να τον καθοδηγήσει. Και όχι μόνο οι Αμερικανοί. Αλλά και Ευρωπαίοι και Καναδοί που είχαν πάντα το βλέμμα τους στραμμένο προς τα εδώ.
Δυστυχώς όμως οι ΗΠΑ έχουν έναν ηγέτη που πρόλαβε να προσβάλει τους ξένους και που όχι μόνο δεν ακούει τον λαό του, αλλά ούτε τους ειδήμονες, ούτε καν τους συνεργάτες του. Πόσο μάλλον τους συμμάχους του.
Επομένως πώς μπορεί να είναι καλός ηγέτης αυτός που δεν ακούει; Κατά τον Αριστοτέλη, δεν μπορεί.
Ωστόσο, αυτός ο ηγέτης σε λίγες ημέρες θα είναι παρελθόν. Το πρόβλημα είναι οι πληγές που αφήνει. ’Η που δεν θεράπευσε, καθώς κάποιες ήταν ανοικτές από δημιουργίας έθνους.
Κάποιες θα πρέπει να τις διαχειριστεί ο εκλεγμένος πρόεδρος. Οπως στην εξωτερική πολιτική, στην αντιμετώπιση της πανδημίας, στην ανόρθωση της οικονομίας.
Μιλάμε όμως για μία χώρα βαθιά διαιρεμένη, όπου σε ορισμένες περιπτώσεις ο διχασμός περιβάλλεται με μίσος. Επικίνδυνες καταστάσεις και δεν αρκεί ένας Πρόεδρος να τις αμβλύνει.
Ηγέτης όμως δεν είναι μόνο ο ανώτατος άρχων. Αλλά και οι επικεφαλής θεσμών. Οπως όσοι ηγούνται των κομμάτων. Που έχουν κι αυτοί μεγάλες ευθύνες.
Ευτυχώς το μαύρο 2020 φεύγει σε λίγες ώρες…
Μικρή σημασία θα είχε πάντως η αλλαγή του χρόνου αν υπήρχε ένας ηγέτης να αποχαιρετίσει το παλαιό και να υποδεχθεί το νέο.
Τουλάχιστον εμείς οι άνθρωποι ας υποδεχτούμε το καινούργιο με την ελπίδα ότι ο ηγέτης που θα αναδειχθεί το 2021 θα σταθεί στο ύψος των προσδοκιών μας.



