Το παληό και το καινούργιο

Οι εκλογές είναι πάντα ενδιαφέρουσες, αφού σ’ αυτές ο λαός επιλέγει τους πολιτικούς ηγέτες του για την επόμενη τετραετία. Σφραγίζει το μέλλον του  τουλάχιστο για τα επόμενα 4 χρόνια, αφού η σφραγίδα που βάζουν οι ηγέτες σττο μέλλον του τόπου, ανάλογα με την προσωπικότητα του καθενός, μπορεί να είναι πολύ μακροβιότερη. Θεωρώ χρήσιμο να κάνω μερικές σχετικές επισημάνσεις σε σχέση με τους πρωταγωνιστές των τελευταίων εκλογών.

 Πρώτα απ’  όλα, παρόλο ότι είναι και οι δύο νέοι, δεν μοιάζουν  σχεδόν  σε τίποτα.

Ο Αλέξης Τσίπρας

• με δυσκολία πήρε το δίπλωμά του από το Πολυτεχνείο, γιατί το κύριο έργο του ήταν . . . . .  . . η οργάνωση καταλήψεων σχολείων και άλλες κομματικές δραστηριότητες.
• Τον χρόνο που έπεσε το τείχος του Βερολίνου και κατέρρευσε διεθνώς ο υπαρκτός σοσιαλισμός, αυτός πήγε και γράφτηκε στην νεολαία του ΚΚΕ.
• Ως Πρωθυπουργός, το 2015, έβαλε τον Βαρουφάκη Υπουργό Οικονομικών, επέβαλε τα capital controls, παρα λίγο να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρώπη, οργάνωσε το δημοψήφισμα και μετά έκανε τα αντίθετα από ότι του είπε ο λαός, ψηφίζοντας το 3^ο μνημόνιο με έξτρα κόστος για τον Ελληνικό λαό τουλάχιστο 150 δισεκατομμυρίων. Δεν μνημονεύω, χάριν συντομίας τις  υπόλοιπες λιγότερο καταστροφικές πράξεις του στην εξουσία.
• Είναι – κατά γενική ομολογία – ο μεγαλύτερος παραγωγός ψεμμάτων και αλαζονείας και πολιτικού μίσους στην Νεο-ελληνική Ιστορία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης

• Είναι αριστούχος των Αμερικανικών Πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Στάνφορντ σε κοινωνικές επιστήμες και στη διοίκηση επιχειρήσεων.
• Έχει δουλέψει επιτυχώς πάνω από 10 χρόνια στον χρηματο-οικονομικό τομέα.
• Από αουτσάϊντερ, κέρδισε την δύσκολη κούρσα για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
• Διεξήγαγε ένα ήπιο και ενωτικό εκλογικό αγώνα, αποφεύγοντας τις συνεχείς προκλήσεις του αντιπάλου του για μίσος και βία
• Για πρώτη φορά διεξήγαγε τον προεκλογικό αγώνα του με βάση συγκεκριμένο, σαφές και κοστολογημένο Πρόγραμμα σε όλους τους τομείς. Το Πρόγραμμα χαρακτηρίζεται από αυξημένη κοινωνική ευαισθησία.
• Κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να αναμορφώσει και να διευρύνει το κόμμα προς όλες τις κατευθύνσεις κερδίζοντας ακόμα και την νεολαία των νέων ψηφοφόρων, αποφεύγοντας τις επανειλημμένες παγίδες που του έστησε ο Τσίπρας, όπως τη Συμφωνία των  Πρεσπών.

Τα δύσκολα έρχονται

Ο Μητσοτάκης κέρδισε την Αρχηγία και αποκατάστησε την ισχύ της Ν.Δ. Κέρδισε την Πρωθυπουργία, τώρα του μένει να κερδίσει και την μάχη της Ανάπτυξης, της Απασχόλησης της Ασφάλειας, και (μην το ξεχνάμε και αυτό ) των Μεταρρυθμίσεων. τη Μάχη της Νέας Ελλάδας που θα προσελκύει όχι μόνο τα επαναπατριζόμενα παιδιά της, αλλά και ξένους, από όλα τα μέρη της γης.

Βλέπω με χαρά ότι ο ίδιος είναι έτοιμος και βάζει ψηλά τον πήχυ. Βιάζεται, και σωστά. Γιατί οι δυνάμεις της αδράνειας στην Ελλάδα είναι μεγάλες. Είμαστε ένα έθνος «βολεμένων» που η πλειοψηφία δεν θέλει με τίποτα, κανένας, να χαλάσει την ευδαιμονία των «βολεμένων» έστω και αν είναι άβολη. Χρειάζεται ειδικά και ισχυρότατα κομπρεσέρ για να σπάσουν αυτόν τον ηδονικό λήθαργο της απραξίας, της έλλειψης επιδόσεων, αξιολόγησης, αποτελεσματικότητος, που οφείλονται σε αιώνες εξάρτησης και διαπλοκής με ένα ανίκανο κράτος, που ελέγχει τα πάντα και στραγγαλίζει κάθε κίνηση αφύπνισης και δυναμισμού. Φοβάμαι ότι αυτό το αναποτελεσματικό και σάπιο κράτος περιλαμβάνεται στις «κοινωνικές κατακτήσεις του  λαού», που ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε να υπερασπιστεί. Φωτογραφία του είναι η πορεία της επένδυσης της ΛΑΜΔΑ στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Τελευταία πράξη Τσίπρα στην Κυβέρνηση: «’Εξτρα έλεγχος των αρχαιολόγων σε κάθε βήμα κατασκευής του έργου».

Η Ελλάδα έχει ένα από τους καλύτερους νόμους για την προστασία του πολιτισμικού μας πλούτου, δοκιμασμένο στην πράξη και ένα εξαίρετο Αρχαιολογικό Σώμα. Δεν φτάνουν, ή δεν ξέρουν να κάνουν την δουλειά τους;  Αλλά ο χρυσός κανόνας του Ελληνικού κρατισμού είναι: «βάλε άλλο ένα σημείο ελέγχου και κάτι θα βγάλεις, τουλάχιστο ένα «δωράκι».   

Τα πάντα υποτίθεται ότι είναι υπό προστασία και στο τέλος μένουν απροστάτευτα και καταρρέουν, όπως όλα τα διατηρητέα κτίρια. ΄Οπως η δημόσια περιουσία που καταπατείται και διαρπάζεται. Ίσως το πιο αναγκαίο από όλα είναι μια Κρατική Αρχή Λογικής, να εκδίδει «Πιστοποιητικά παραφροσύνης του Δημοσίου».

Οι επενδύσεις

Η Ελλάδα έχει αυτή την στιγμή απελπιστική ανάγκη από επενδύσεις, σε όλους τους τομείς, όχι μόνο στον τουρισμό, που γίνονται έστω και με λάθος κατεύθυνση. Γιατί η Ελλάδα δεν είναι λόγω μεγέθους και ιδιαίτερα ευαίσθητου φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος προορισμός μαζικού, αλλά αποκλειστικά υψηλού επιπέδου εξειδικευμένου τουισμού. Για παράδειγμα: έχομε περί τα 3000 νησιά, τα περισσότερα ακατοίκητα, δημόσιας ιδιοκτησίας. Αρκετά από αυτά μπορεί να γίνουν πλουτοφόρες όρνιθες υψηλοτάτου ειπέδου τουρισμού, αφού τεθεί προσεκτικά το πλαίσιο και τα αναγκαία όρια  για  την ανάπτυξη τους, ώστε στην συνέχεια να ενοικιασθούν με μακροχρόνιες συμβάσεις.

Ένας άλλος τομέας με τεράστιες προοπτικές είναι η ανάπτυξη της ανώτατης παιδείας με τεράστιες όχι μόνο οικονομικές αλλά και γαιοπολιτικές επιπτώσεις,  Κάτι που επισημαίνεται και στο Πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Οι επενδύσεις όμως για να γίνουν προϋποθέτουν όχι μόνο φιλικές διακηρύξεις, αλλά και την ύπαρξη αποτελεσματικών μηχανισμών υποδοχής και διευκόλυνσής τους. Η ιστορία του ΤΑΙΠΕΔ είναι μέχρι στιγμής μια μάλλον θλιβερή  ιστορία. Η Κυβέρνηση έλεγε ότι τον στήριζε αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ  τον μισούσε και τον υπονόμευε σε κάθε του βήμα. Ο μέσος Έλληνας, ακόμα και ο Νεοδημοκράτης, δεν έχει πιστέψει στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Τα περισσότερα Υπουργεία προτιμούν να νοικιάζουν ξένα ακίνητα από το να αξιοποιούν τα χιλιάδες ακίνητα του Δημοσίου.

Ως λαός έχομε μια διεθνή πρωτιά: Κυριαρχούμε επί 50 τώρα χρόνια στην διεθνή ναυτιλία. Ας μελετήσουμε επιτέλους τα στοιχεία που μας έκαναν να επιτύχουμε σε ένα ζωτικό τομέα της παγκόσμιας οικονομίας και ας κοιτάξουμε να τα εφαρμόσουμε σε άλλους τομείς.

Από όσα είπαμε βγαίνουν ξεκάθαρα δυο συμπεράσματα:

Πρώτον, ο Αλέξη Τσίπρας που λάνσαρε την διάκριση παληό/καινούργιο στον πολιτικό χώρο απαλλοτριώνοντας το καινούργιο για την αριστερά,  στην πράξη απέδειξε ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και ο ίδιος προσωπικά αποτελούν την ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΙΔΕΩΔΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Η Χώρα στα χρόνια αυτά πήγε πίσω σε όλους τους τομείς και επανήλθαν σε χρήση οι χειρότερες παλαιοκομματικές πρακτικές ρουσφετιού, απάτης και οικογενειοκρατίας, που είχε πολλές 10ετίες να δει η Χώρα. Επιπλέον μας επανέφερε στα χρόνια του εθνικού διχασμού φτάνοντας μέχρι τις Πρέσπες.

Δεύτερον, ο Μητσοτάκης χωρίς να το διαλαλεί ανανέωσε και ένωσε τη Νέα Δημοκρατία, την ξαναέκανε πρώτη πολιτική δύναμη και τώρα βρίσκεται μπροστά στην απείρως μεγαλύτερη πρόκληση να ΑΝΑΝΕΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.