Η Φωνή του Κουμουνδούρου, είχε προειδοποιήσει για τον ολισθηρό κατήφορο της Κυβέρνησης Τσίπρα προς τον αυταρχισμό και την μίμηση πρακτικών της Χούντας. Η πρόσφατη όμως συμπεριφορά της «για πρώτη φορά Αριστεράς» Κυβέρνησης, προς την Δικαστική Εξουσία ξεπερνά κάθε όριο, προκλητικής κυβερνητικής παρέμβασης και απόπειρα υπαγόρευσης στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) των αποφάσεων του.
Κατ’ αρχήν πρέπει να επαναλάβομε ότι το ΣτΕ από ιδρύσεώς του έχει επιδείξει μια αξιοθαύμαστη ανεξαρτησία και ευθυκρισία στην νομολογία του. Δεν είναι υπερβολή να ισχυρισθούμε ότι είναι ο μόνος θεσμός στην Χώρα μας που στέκει στο ύψος του. Η συμπεριφορά του, παρέμεινε ενσυνείδητα αναλλοίωτη ακόμη και στις περιόδους δικτατορίας.
Η θρασεία αντίδραση της Κυβέρνησης στην αντικειμενική και ανεξάρτητη απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες, αποδεικνύει προκλητικά το ηθικό και θεσμικό της έλλειμμα και την εμμονή της στην απαράδεκτη περιφρόνηση του Συντάγματος.
Αλλά ας δούμε τα πράγματα από την αρχή. Η Κυβέρνηση, με μοναδικό μέλημα την επικοινωνιακή διαχείριση της ανικανότητας και της αποτυχίας της, επιχείρησε άλλον ένα ακόμη αποπροσανατολισμό του λαού από την αντιφατική πρακτική της: Σκίζουμε τα μνημόνια στα λόγια, αλλά τα εφαρμόζουμε πιστά στην πράξη.
Έτσι έβγαλε στη μέση τη δήθεν ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου, με τον διαγωνισμό πλειοδοσίας για 4 μόνο «βοθρο-κάναλα». Το ομολογημένο κλου της υποθέσεως ήταν η απόκτηση φιλοκυβερνητικού βοθρο-κάναλου μέσω Καλογρίτσα. Δεν της βγήκε όμως το σχέδιο γιατί ο Καλογρίτσας δεν είχε φράγκο, αλλά εκείνη επέμεινε στον νόμο Παππά, που τον έκραζαν όλοι, ακόμα και οι δικοί της και σκόνταψε στο φράγμα του ΣτΕ.
Πίεσε για επανειλημμένη αναβολή της απόφασης, ώστε να προλάβει με τετελεσμένο τον «διαγωνισμό» και στη συνέχεια, με την πρωτοφανή πρωθυπουργική δήλωση στην Θεσσαλονίκη – «η δικαιοσύνη θα βγάλει την απόφασή της αλλά δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα στο ΣτΕ να ακυρωθεί ο διαγωνισμός» προσπάθησε να προκαταλάβει το ΣτΕ με την απόφαση που ήθελε. Δεν δίστασε να φτάσει μέχρι τη συκοφαντία του Αντιπροέδρου του ΣτΕ για να επιτύχει τους ανήθικους στόχους της. Όταν διαπίστωσε ότι και αυτό δεν της έβγαινε προετοίμασε την λύση της παρανομίας. Ο γ.γ. Ενημέρωσης Λευτέρης Κρέτσος μας προανήγγειλε ότι η απόφαση του ΣτΕ «θα είναι δεσμευτική μεν, αλλά όχι απαραίτητα σεβαστή».
Η Κυβέρνηση του «ηθικού πλεονεκτήματος» αποδεικνύεται παραβάτης του κοινού ποινικού δικαίου, προκειμένου να επιτύχει την επικράτηση της προκλητικής αντισυνταγματικότητας και της άνομης ασέβειάς της προς τους θεσμούς της δημοκρατίας. Τέτοια αίσχη δεν αποτόλμησε ούτε η Χούντα.
Ευχόμαστε, για το καλό του τόπου, έστω την τελευταία στιγμή να καταλάβει ο Αλέξης Τσίπρας ότι η μόνη διέξοδος του είναι ο σεβασμός της απόφασης του ΣτΕ και η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου της Ραδιοτηλεόρασης, με την ειλικρινή συναίνεση που απαιτεί το Σύνταγμα. Η Ν.Δ. πρέπει επίσης να συνεργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση, μόλις γίνει γνωστό το σκεπτικό της απόφαση του ΣτΕ. Η σημερινή τραγωδία της Δημοκρατίας πρέπει να καθαρθεί «δι’ ελέου και φόβου» όπως βροντοφωνάζει ο Αριστοτέλης από τα βάθη των αιώνων.
Από τον Μάξιμο 28 Οκτωβρίου 2016