
Όσο μετρά ο χρόνος της «για πρώτης φοράς Αριστεράς» τόσο ογκώνονται τα αδιέξοδα σε όλους τους τομείς και καταπλακώνουν τον εξαπατημένο λαό. Δεν θα ασχοληθούμε πια με τα ψέματα και τις απάτες, γιατί τώρα έχομε καταλάβει ότι για τη ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αυτά είναι μαγκιά και καμάρι και όχι ψόγος. «Καλά τους δουλεύουμε!» λένε μέσα τους. Θα ασχοληθούμε όμως με τα μεγάλα αδιέξοδα που απειλούν όχι πια την οικονομική, αλλά και την εθνική ανεξαρτησία μας, την επιβίωση μας ως ανεξάρτητου, ισότιμου κράτους.
Η πραγματική εικόνα που σχηματίζεται όλο και σαφέστερα είναι αυτή που συμβολικά δείχνομε με το «νέο» θυρεό του ΣΥΡΙΖΑ. Πλέουμε πλησίστιοι προς ένα υβρίδιο φασιστο-σταλινικής μορφής, που εκφράζει την πλειοψηφία των μελών της Κυβέρνησης και – υποθέτομε – τον Αρχηγό της, παρόλη την επιμελή προσπάθεια κάλυψής του, πίσω από κάποιο πολιτικό teflon. Η πατέντα του teflon όμως είναι αποκλειστικότητα του Ανδρέα, κι’ όσο και αν το γυαλίζει ο κ. Παππάς, δεν μπορεί να απομακρύνει τα αδιέξοδα.
Αδιέξοδο πρώτο: Η εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πλατύτερων στρωμάτων του λαού. Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής ξεχάστηκε, ακόμα και από τον κ. Αλεξιάδη, ως κακόγουστο αστείο και τα φορολογικά υποζύγια δεν μπορούν να σηκώσουν άλλους φόρους. Όσο οι φόροι πολλαπλασιάζονται, τόσο τα έσοδα πέφτουν. Είναι γνωστό ότι οι πολλοί και υψηλοί φόροι αυξάνουν το κίνητρο είτε για φοροδιαφυγή, είτε για φορο-μετανάστευση. Κάποτε όλοι οι μικρομεσαίοι της Μακεδονίας ζούσαν ως φασονίστες των Γερμανών. Τώρα όλοι οι Βούλγαροι ζουν ως φασονίστες των Ελλήνων μικρομεσαίων, που μεταφέρουν και τις έδρες των επιχειρήσεών τους στη γείτονα. Πού το 10% της Βουλγαρικής φορολογίας και πού το 26% το δικό μας. Οι αγρότες και οι ελεύθεροι επαγγελματίες γι’ αυτό ξεσηκώνονται. Γιατί η γη τους και η δουλειά τους δεν επιτρέπει μετανάστευση.
Αδιέξοδο δεύτερο – το ασφαλιστικό. Μπορεί κύριε Κατρούγκαλε να επιζήσει οποιοδήποτε ασφαλιστικό με 3.800.000 εργαζόμενους να τρέφουν 5.000.000 ανέργους και συνταξιούχους; Η εξίσωση είναι άλυτη. Μόνη λύση είναι η ανάπτυξη και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Η ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όμως κάνει ότι μπορεί για να κλείσει επενδύσεις και επιχειρήσεις στην Ελλάδα και να ανατρέψει ακόμα χειρότερα την σχέση συνταξιούχων προς εργαζόμενους. Ο κ. Σκουρλέτης το εκφράζει απροκάλυπτα καταπατώντας ακόμη και τις αποφάσεις του Σ.τ.Ε, Μήπως ο στόχος σας είναι να στρέψετε τον λαό μέσω της εξαθλίωσης προς τα πολιτικά άκρα;
Αδιέξοδο τρίτο – το προσφυγικό. Διακηρύξατε σε όλους του τόνους ότι τα σύνορα μας είναι ανοιχτά για όλους. Είχατε αναγγείλει ακόμα και το γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο. Τι νομίζατε; οι Τούρκοι δουλέμποροι και οι ιθύνοντες στην Τουρκία δεν θα άρπαζαν την ευκαιρία να πλουτίσουν ακούραστα και ταυτόχρονα να μας στριμώξουν άσκημα; Κι’ αν αυτό το «φώς φανάρι» δεν το έβλεπε η κυρία Τασία, κανένας από τους τόσους «μάγκες» της ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν βρέθηκε να της το σφυρίξει; Τώρα που έκλεισαν τα βόρεια σύνορά μας, τι θα κάνομε με τις 200.000 πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες που αυξάνονται με ρυθμό 90.000 τον μήνα; Μέχρι το καλοκαίρι τι θα κάνουμε με 650.000 πρόσφυγες, γυναίκες, παιδιά στην Ελλάδα; Θα μας πληρώσουν για να τους κρατήσουμε, όπως και την Τουρκία;
Κύριε Τσίπρα, η Ελλάδα δεν αντέχει ούτε την πτώχευση, προς την οποία οδεύει αν δεν την βγάλετε από την ύφεση, ούτε το Grexit από τη Shengen, που κάθε μέρα απραγίας σας το φέρνει κοντύτερα. Για την πρώτη, εσείς και οι υπουργοί σας κάνετε ότι μπορείτε, για να σκοτώστε με την υπερφορολόγηση τις λίγες επιχειρήσεις που επιζούν και να εμποδίσετε κάθε επένδυση, εγχώρια ή ξένη. Για το δεύτερο, τι περιμένετε παθητικά; να μας αγαπήσουν ξαφνικά οι Σκοπιανοί, Αυστριακοί και Ούγγροι; Γιατί δεν επαναπατρίζετε τουλάχιστο τους παράνομους μετανάστες, για να στείλτε ένα αρνητικό μήνυμα στους Τούρκους δουλεμπόρους;
Όσο αυτά τα καίρια ερωτήματα τα αφήνετε αναπάντητα με την απραξία σας, τόσο ο όγκος των αγανακτισμένων θα αυξάνει. Κάτι τέτοια είναι που απειλούν την δημοκρατία και την ανεξαρτησία αυτής της Χώρας. Κάνετε κάτι ή παραιτηθείτε. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.



